Antalya'da gelişime dair her şeyi burada keşfedebilirsiniz...

Ruhumuzun sonsuzluğu

Ruhumuzun sonsuzluğu

Sosyal ağlarda paylaş

Harika bir güne günaydın…Bizlere çocukluğumuzdan bu yana anlatılan ölüm yani dezenkarnasyon bir yokoluş biçimidir. Doğarsın, büyürsün ve yokolursun…Hepsi bu kadar…Bundan bir kaç sene önce spiritüel yönü gelişmiş çok değer verdiğim bir arkadaşım “ölüm benim bayramımdır” dediğinde ona kızmış, hatta yokoluşunu düşünüp ağlamıştım. Artık anlıyorum ne demek istediğini, hatta ona katılıyorum. Bedenlerimiz ruhlarımızın giysileridir aslında. Ruh kendini ifade edebilmek, varlığını gösterebilmek için bir bedene ihtiyaç duyar ve enkarne olmadan evvel bedenini de kendi seçer. “İyi de engelli insanlar o bedeni mi seçti yani” dediğinizi duyar gibiyim. Evet, ruh kendisine verilen senaryolardan hem kendi tekamülünü tamamlamak hem de seçeceği aileye tekamülünü tamamlatmak adına engelli bir bedeni seçebilir. Bu sayede belki tamamlayamadığı bir ders olan kendine acıma duygusunu yenecek, belki sabrı bilmeyen ebeveynlerine sabrı öğretecektir. Konumuza dönecek olursak; ruh enkarne olacağı bedeni seçer ve dünyaya gelir. Nasıl ki satın aldığımız bir ceket zaman için de eskiyorsa fiziki bedenimiz de aynı şekilde yaşlanır. Sporla, sağlıklı yaşamla ve en önemlisi ona anlam katan ruhumuzu farkedip severek, mutlu ederek ve sevgiyle besleyerek kullanım süresini uzatabiliriz ama bu sonsuza dek sürmez. Bir gün, içinde bulunduğumuz bedenimiz de miadını tamamlar ve seçmiş olduğumuz hayat senaryosuna uygun şekilde bu dünyaya veda eder. Bedenin gidişiyle birlikte ruh da yükselir ve yeniden enkarne olacağı zamanı bekler. Ruhun her bedenlenişi onun tekamüllerinden bir ya da birkaçını tamamlaması ve olgunlaşmasıdır. Son enkarnasyonunda ruh tüm ödevlerini tamamladıysa boyut değiştirir ve bu büyük bir ödüldür. Tamamlayamadıysa spatyomda yani arafta kalır ve tüm tekamüllerini tamamlayana kadar kendisiyle aynı ödevlere sahip bir insanın bedenine ve enerjisine ortak olur, bu sayede hem kendisinin hem de ortak olduğu kişinin dersini tamamlamasına yardım eder. Kısacası, yokolan bedenimizdir. Ruh varlığını devam ettirir. Kendi adıma, bu bilinçte olduğum için artık gidenlerin arkasından gözyaşı dökmüyorum. Biliyorum ki onlar belki başka bir bedende komşum,farklı bir ülkede ünlü bir ressam olarak hala varlar. Eğer bedenlenmemişlerse de gözlerimi kapadığımda tatlı bir esintiyle bana temas ediyorlar. Şimdi gözlerinizi kapayın,bu hayatta görevini tamamlamış bir yakınınızı düşünün. Onu hissedeceğinize eminim. Sevgiyle kalın…

Sezin Sezik


Sosyal ağlarda paylaş
Sosyal Medyada Paylaşın:

BİRDE BUNLARA BAKIN

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?