Antalya'da gelişime dair her şeyi burada keşfedebilirsiniz...

Ufacık Bir Niyet.

Ufacık Bir Niyet.

Sosyal ağlarda paylaş
  1. Merhabalar Sevgili Okuyucular, Bugün Sizlere unutulmaz bir anımı paylaşmak istiyorum…

Aslında bu yazımın üzerinden tam tamına 4 sene geçmesine rağmen ilk kez kaleme almamı sağlayan Mehtap Hocamı hepinizin önünde teşekkür etmeyi kendime borç bilirim…

Mehtap hocamın haydi yaptığın iyiliği duyur , duyur ki kötülüklerin artarken ; iyiliklerin azaldığı zannedilmesin.

Sloganını öğrendiğim gün bu yazıyı yazmaya karar verdim…

 

İsterseniz gelin hiç vakit kaybetmeden benim yapmış olduğum küçük bir iyilikten bahsedeyim sizlere…

Öncelikle lise yıllarımının son günleriydi…

Ygs ve Lys stressinin yoğun olduğu ,

sözlülerin ve son sınavlarımıza gireceğimiz günlerdi…

Benim çok sevdiğim Atatürkçülük Kulübü başkanlığımın da süresinin bitmesi az kaldığı yıllardı…

Atatürkçülük Kulübünün başındayken o kadar proje ve organizasyon yaptık ki, şunu samimi bir dil ile sizlere söyleye bilirim… Üniversitede öyle etkinliklere şahit olmadım.

Bizim lisemiz bambaşkaydı…

Müdüründen, öğretmenlerine ve öğrencilerine hepsi seçkin bir kitlenin fertleriydi…

Saime Salih Konca Lisesinde okurken herkesten çok şeyler öğreniyorsunuz…

Hademesi , güvenliği ve çaycısına varıncaya kadar…

Okulumu çok seviyordum ve ben gittikten sonra da beni yaşatan ve hatırlatan şeyler olmasını çok istiyordum..

Okulumun ve evimin birbirine çok yakın olmasından mı ?

Bilmem ama evimden okula doğru baktıkça odamdaki aitlik duygusunu okula bakıncada hissetmek istiyordum…

Hemen en yakın arkadaşlarımı toplaya karar verdim.

Öyle bir ekip şuanda ne partilerde ne de sendikalarda var.. Çok sağlam bir arkadaş çevresiydik…

Bir toplantı oldu mu hepimiz sanki Türkiye yi kurtaracağız sanardık…

İçimizdeki Atatürk ve Vatansevgisi gerçekten samimi ve sempatikti bir haldeydi

Her katıldığımız organizasyonda dikkat çeker ve büyüklerden alkış alırdık…

Liseliydik ama Birçok Büyüğe taş çıkarırdık.

Toplantımızı kararlaştırdığımız gün kendi aramızda  yaptık.

Çok samimi ve sıcak geçen bir toplantı oldu.

Ne var ki elimizdeki aklımızdaki projelerin çoğunu yapmıştık…

Ygs ve Lys ninde yaklaşmasından olsa gerek önemli projelere hiç birimiz tam anlamıyla sıcak bakamıyorduk. Basit ve pratik projler suyunu çekmişti…

Zor projeler için ise hiç birimizin vakti yoktu…

 

Ama kalıcı birşey yapılması gerekiyordu…

Bunu İliklerime kadar hissediyordum…

Ama Ne ?

 

Annem ile araba sefası yapmayı çok severiz…

Her Haftasonu birlikte kafamızın estiği yere doğru yol alırız …

Burası bazen sahil olur bazen ise müziğin bizi götürdüğü yer..

İşte o gün ışık bize yol gösterdi…

Adeta karanlık ile mücadele edebileceğimiz bir sinyal verdi ve gölgelerin içinde saklı bir yer gözümde parıl parıl parıldamaya başladı…

Yol  kenarında Eski ve çokta modern olmayan içinde Yörüklerin kendi emekleri ile ürettikleri bir seraya denk geldim…
İşte o gün bu projem ilk defa şekillendi.

Hemen orayı incelemeye başladım ve adeta kendi kendime konuşuyordum…

Bu ağaçlar bizim okulda olmalı diyordum…

Hemen arabadan indim ve seranın içine girdim…

Ağaçların hepsi kapı kadardı; budanmış, aşılanmış hatta özel topraklara balyanmış haldeydiler. Fiyatlar ise  15 Tl idi….

Oradakilerle konuşuyordum az da olsa fikirlerimden bahsetmeye başlamıştım.

İlk destekçilerimde çiftlikteki yörük abim ile eşi oldu..

Onların o ağaçları nasıl baktıklarını ve nasıl ilgilendiklerini dinledikçe, işte projem bu olmalıydı diyordum…

Büyük bir heycan ile….
Hemen Kulübümüzün Onursal Başkanı Olan Yeşim Yorulmaz Hocamın Yanına Gittim ve toplantı yapmak için taleptte bulundum…

Hocam sağolsun her zaman ki gibi beni kırmadı ve o kadar işin arasında son toplantımızı yapmak için  elinden gelenin fazlasını ortaya koydu…

Toplantımıza yeni gelen arkadaşlarımız vardı bu beni bir hayli sevindirmişti…

Özellikle 9. Sınıflardan güzel bir ilgi görmüştük.

Gitmeden önce bu kadar ilerlettiğimiz kulübümüzün güvenli ellerde olacağını görmek beni bir hayli sevindiriyordu…

Vaktimiz çok kısıtlıydı…

Bir ders süresi kadar vaktimiz vardı…

Ben toplantı başlar başlamaz hemen imza kağıtlarını dağıttım …

Hatta benim yerime Sevim Kayanın imza atmasını istedim…

Netice de yazıcımız ve benimde en yakın arkadaşlarımın başında geliyordu kendisi…

 

Vakit kaybedecek bir an bile  yoktu…

 

Aklımdakileri ve hedeflerimi hemen kendime has üslubumla anlatmaya koyuldum..

Sınıftakilerin çoğu sanki kendi fikriymiş gibi hemen benimseyi verdiler….

Ve Yardımcı olmak için hepsi oylamaya gitmemizi talep ettiler…

Aslında oylamada ne çıkacağı çok bariz belliydi…

Oylamaya hemen gittik ve Sınıfın tamamı kabulü için el kaldırdı.

İnanın o duyguyu size yazılar ile anlatamam…

Lakin ufak bir sorunumuz vardı…  Ortaya küçük bir para sorunu çıkmıştı…

Acaba parasal olarak yanlış anlaşılırmıydık…

Bu ufak sorun bütün tecrübeli arkadaşlarımı sarmıştı…

Çünkü neticede lisedeydik…

Ben O sıra tüm sorumluluğu üstüme aldığımı  ve kulüp dışı para toplayacağımı beyan ettim…

Nitekim halen tüm sorumluluk bana aittir…

Böylesine bir projeyi kaderine terk edemezdim…

Bir ağacımız 15 Tl idi…

Herkes üçerli grup oluştursun; 5 Tl koyarak ortak bir ağaca sahip olabilirsin dedim..

Akıllarda ufak ufak şüpheler yine vardı tabi…

Lakin hiç beklenmedik bir hareket oldu…

Ayşe Karahan Arkadaşımız Cebinden Bir anda 50 Tl çıkardı ve 5 Tl parolalı Ağaç Ekim Projemizde 50 Tl lerler , 100 Tl leler hava da uçuştu…

İnanın bizler üç kişilik ufak bir komisyon kurduk.

Çünkü toplanan paralar hesaplarımızın çok üstünde oldu….

Ayşeden sonra herkes kendi başına ağaç ekmek istiyordu…

Aslında Ayşe insanların içinde uyuyan bir duyguyu hareket geçirdi…

Öylesine insanlar iyilik için gaza gelmişti ki … Herkes yeni projeler söylüyor bir yandan da belirlediğimiz ücretlerin üstünde ücretler veriyorlardı…

Yarım saat para saydık…

Çünkü  herkes belirlediğimiz paradan çok daha fazlasını vermiştiler….

Sırf okulumuza daha fazla ağaç ekilsin…

Bizler gittikten sonra başkalarıda nasiplensin diye adeta bir avuç insan sefer olmuştu…

Bu çok basit bir adımdı lakin emin olun niyetler çok sağlamdı…

İrem arkadaşımızı Yeşim Hocam sayesinde tanımıştım…

Ağaç ekimimizde de çok fazla faydası oldu açıkcası…

Ulaşım işini bizzat o üstlenmişti…

Hakkını hiç bir şekilde ödeyemeyiz…

İremim babası sağolsun bizleri gideceğimiz yere kadar götürüp getirdi…

O güne şahit olan kişiler;

Kulüp başkanı olarak ben , yazıcımız olarak Sevim ve kulüp üyelerimiz olarakta İrem ve Fuat vardı…

Bu Beş kişilik kadro dev gibi bir organizasyonu hayatta geçirereceklerin tamda farkında değil di?

Kim bile bilirdi ki? Bir ağaç organizasyonunun neler doğrabileceğinden….

 

Yörük abimiz ve ablamızın yanına geldik…..

Açıkcası hepimizi çok sevdiler…

Hepimize ayrı ayrı ilgil gösterdiler…

Lakin Sevim ile hemşehiri çıkmaları bizi daha bir sevmelerine neden oldu…

Bizlerin aklında 6 ağaç alınması vardı aslında…

Çünkü okulumuzun ekim alanı çok geniş değildi…

Ama bizler bu projeyi okula duyurduktan sonra 6 ağacın çok üstünde meblağlara ulaştık ki cebimizde koca bir okulu ağaçlandıracak para vardı…

Aslında daha çok para toplayabilirdik; kaç kişiyi kısıtlı imkanlardan dolayı geri çevirdiğimi bilirim…

 

Okulda ağaç projemiz öylesine yayılmıştı ki…

Mantık Hocamız bile sağolsunlar bizlere destek olmuştu…

Daha nice öğretmen , nice eş ve dost….

Saymak ile bitiremem….

Hepsinden Allah Razı Olsun…!

 

Abi bize yönelip dedi ki,

-Size kaç tane lazım dedi..
+ Okulumuzun bahçesi küçük 6 tane bizler için yeter dedik…

Bu sefer abi sizleri çok sevdim ben iki ağaç parası almayacağım sizlerden dedi…

Bizler bunun doğru olmayacağını çok iyi biliyorduk…Ortada çok büyük bir emek vardı…

Parayı ne pahasına olursa olsun abiye verecektik…

Ve hemen itiraz ettik .

Lakin iyilik o kadar zuhur eylemişti ki…

Her yandan bizlere ilahi destek yağıyordu..

Bizler Yeşim Hocamıza 6 ağaç alacağımıza söz vermiştik…

Ötesinin doğru olmayacağını uzun süre konuşmamıza rağmen…

Kararlarımızı değiştiren koca yürekli Yörük Abimiz…

Bizlere Hediye ağaçlar verdi….

İnanın ne paranın 6 ağacın üstünde olmasının anlaya bilmiştik; ne de 6 ağaçta neden kalamadığımızı çözebilmiştik…

Rahmet yağıyordu…

Açıkcası okula girer girmezde rahmet devam etti…

Okulun hademesinden, öğrencisine herkes yanı başımıza geldi…

Kimseyi çağırmadık…

Kimseninde esasen işide değildi…

Ama herkesi sanki bir güç bir araya getiriyordu…

Bir çapa ve bir kürek ile 6 ağacı kısa sürede ektik…

Aslında iki küreğimiz vardı…

Bir tanesini ben kırdım…

Ortalık bir anda kahkahalara boğuldu..

Berke küreği vurmadan Allah dedi kürek dayanamadı yarıl diyenlerden tuttun…

Başkan ne kadar güçlüsün diyenler.

Bir yanda da kürek kırıldıysa bu işleri öğrenmişsin diyenler….

arasında gülüşmeler ve hoş sohbetler havada uçuşuyordu…

Sonra okulumuzun güvenlik görevlisi Mehmet abimiz bizlere bu ağaçları sulamamız gerektiğini hatırlattı ve okulun artesyeni olduğunu söyledi… İnanın çocuklar gibi şen olduk….

Fuatın arabada tarlaları için aldığı gübreleride bir hazır dökmüştük ki ağaçların dibine sormayın…

Kana kana da suladığımız ağaçlar gözümüzde büyüdü , çiçek açtı bir anda…

Öyle güzel bir gündü ki…

Ufacık koşulsuz iyi niyetimiz öyle bir rahmet ile haşır neşir olmuştu ki…

Biz bile bu kadar iyiliğe nasıl sebebiyet verebildiğimize şaşmıştık…

Bunu kimseye söylemedim…

Ama bunuda söylemenin zamanının geldiğini düşünüyorum…

Bir hayli para artmıştı…

Rakamını söylemek istemiyorum ancak o para ile de Sınav zamanı trajil bir şekilde hayatını kaybeden Soner Galın kardeşimiz için hayrı için okulumuzda lokma döktürdük… Son teşekkür edeceğim kişide Soner kardeşimdir… O ağaçlarda onunda çok payı vardı..

Mekanın cennet olsun iyi insan..

Halen Yüreklerimizdesin…

 

Daha sayamadığım çok isim ve kişi var hatta yaşanan o kadar çok pozitif olay var ki yazılara dökebilmemin imkanı yok…

Sizlere ufacık iyi niyetimizin nerelere kadar kök saldığını naçizane anlatmak istedim…

Yüzünüzü ışıktan hiç çevirmeyin…

Daim Aydınlık Yerde Kalın…

Esen Olun…

Şunu Asla Unutmayın…

Karanlık Biz Gölgede Kaldığımız İçin Siyah Görünüyor; Gölgeden Çıktığımız Vakit Her Yanı Bembeyaz Göreceğiz…

(İyiliğin ışığı ile karanlığı paramparça edeceğiz…)

Berke BATTAL

Sosyal Medyada Paylaşın:
Önceki Yazı

BİRDE BUNLARA BAKIN

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?